Przepisy BHP na budowie — obowiązki pracodawcy i pracownika

Bezpieczeństwo pracy na placu budowy reguluje w Polsce kilka poziomów przepisów: od Kodeksu pracy przez rozporządzenia branżowe aż po dyrektywy unijne. Poniżej przedstawiono podstawowe obowiązki wynikające z tych regulacji.

Plac budowy w Katowicach — etap prac konstrukcyjnych

Plac budowy w Katowicach. Fot. Michał Bulsa, CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Podstawy prawne regulacji BHP w budownictwie

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy na budowach tworzą kilkuwarstwowy system prawny. Na poziomie krajowym główną rolę odgrywa Kodeks pracy oraz szereg rozporządzeń wykonawczych. Na poziomie europejskim — dyrektywy UE implementowane do polskiego prawa.

Kluczowy akt prawny: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz.U. 2003 nr 47 poz. 401) — reguluje szczegółowo warunki BHP na polskich budowach.

Obowiązki pracodawcy wynikające z Kodeksu pracy

Dział dziesiąty Kodeksu pracy (art. 207–237) nakłada na pracodawcę szereg obowiązków w zakresie BHP. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie. Obowiązek ten obejmuje:

  • organizowanie pracy w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,
  • zapewnienie przestrzegania przepisów BHP przez pracowników,
  • przeprowadzanie oceny ryzyka zawodowego i informowanie pracowników o wynikach,
  • zapewnienie pracownikom środków ochrony indywidualnej (ŚOI) odpowiednich do rodzaju wykonywanych prac,
  • organizowanie i finansowanie szkoleń BHP,
  • kierowanie pracowników na badania lekarskie profilaktyczne.

Plan BIOZ — kiedy jest wymagany

Na podstawie art. 21a ustawy Prawo budowlane, kierownik budowy jest obowiązany sporządzić lub zapewnić sporządzenie planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (plan BIOZ) przed rozpoczęciem budowy. Obowiązek sporządzenia planu BIOZ dotyczy budów, na których:

  • przewidywane roboty budowlane mają trwać dłużej niż 30 dni roboczych i jednocześnie zatrudnionych będzie więcej niż 20 pracowników,
  • pracochłonność planowanych robót będzie przekraczać 500 osobodni,
  • wykonywane będą roboty szczególnie niebezpieczne, wymienione w § 6 rozporządzenia z 2003 r.
Rusztowania na ratuszu w Gliwicach

Rusztowania DELTA na ratuszu w Gliwicach. Fot. AdrianHoHoHoHo88, CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Roboty szczególnie niebezpieczne

Rozporządzenie z 2003 r. w § 6 wymienia roboty, przy których wymagane jest zachowanie szczególnych środków ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zagrożenia zdrowia lub utraty życia pracowników:

  • roboty, przy których są wykonywane wykopy o ścianach pionowych bez rozparcia lub podparcia o głębokości większej niż 1,5 m,
  • roboty wykonywane w pobliżu linii wysokiego napięcia,
  • roboty wykonywane na wysokości powyżej 5 m,
  • roboty ziemne przy przemieszczaniu gruntów z użyciem materiałów wybuchowych,
  • roboty w kesonach, z atmosferą azotową lub z gazem obojętnym,
  • roboty z użyciem materiałów niebezpiecznych dla zdrowia.

Obowiązki koordynatora ds. BHP

Gdy na budowie jednocześnie pracuje co najmniej dwóch pracodawców, inwestor wyznacza koordynatora ds. BHP. Koordynator sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przepisów BHP w trakcie realizacji budowy, koordynuje działania zapewniające bezpieczeństwo wszystkich pracowników oraz informuje inwestora i kierownika budowy o stwierdzonych zagrożeniach.

Szkolenia BHP — rodzaje i częstotliwość

Przepisy wyróżniają trzy rodzaje szkoleń BHP:

Rodzaj szkolenia Dotyczy Częstotliwość
Instruktaż ogólny Wszyscy nowo zatrudnieni Przed dopuszczeniem do pracy
Instruktaż stanowiskowy Pracownicy na stanowiskach robotniczych Przed dopuszczeniem do pracy na stanowisku
Szkolenie okresowe Pracownicy na stanowiskach robotniczych Co 3 lata (dla stanowisk szczególnie niebezpiecznych co rok)

Obowiązki pracownika na budowie

Pracownik budowlany jest zobowiązany do przestrzegania przepisów i zasad BHP, w tym m.in.:

  • wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami BHP oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń,
  • używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej,
  • dbać o należyty stan urządzeń i maszyn,
  • niezwłocznie zawiadamiać przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia.

Dyrektywa UE 92/57/EWG — wpływ na polskie prawo

Dyrektywa Rady 92/57/EWG z 24 czerwca 1992 r. ustanowiła minimalne wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy na tymczasowych lub ruchomych budowach. Jej implementacja do polskiego porządku prawnego nastąpiła przez rozporządzenie z 2003 r. Dyrektywa wprowadziła m.in. obowiązek wyznaczania koordynatora ds. BHP i sporządzania planu BIOZ.

Źródła i dalsze lektury: Pełne teksty aktów prawnych są dostępne w Internetowym Systemie Aktów Prawnych. Wytyczne interpretacyjne publikuje Państwowa Inspekcja Pracy.

Ostatnia aktualizacja: 5 czerwca 2026. Treści mają charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej.

Treści zamieszczone w serwisie mają charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej ani konsultacji BHP. W sprawach indywidualnych należy skonsultować się z uprawnionym specjalistą ds. bezpieczeństwa pracy.